Realizacja tynków wewnętrznych stanowi dla inwestora jeden z ważniejszych etapów budowy, podczas którego wnętrza nabierają swojego ostatecznego kształtu. Jednym z często stosowanych rodzajów tynków wewnętrznych jest tynk cementowo-wapienny.

Tynk ten można stosować zarówno w pomieszczeniach suchych jak również w pomieszczeniach o zwiększonej wilgotności powietrza takich jak łazienki. Dodatkowo tynk ten charakteryzuje się dużą odpornością na uszkodzenia mechaniczne dlatego chętnie jest stosowany w korytarzach, klatkach schodowych i garażach.

Przed przystąpieniem do realizacji tynku wewnętrznego należy zadbać o to aby wcześniej została rozprowadzana instalacja elektryczna. Puszki zabezpieczamy odpowiednimi dekielkami z wąsami. Mają one na celu zarówno zabezpieczenie puszki jak również ułatwiają późniejsze jej zlokalizowanie.

W kolejnym kroku należy zamontować profile przyokienne, które nadają estetyki przy połączeniu tynku z oknem. Dodatkowo ułatwiają one montaż folii zabezpieczającej.

Pozostaje założenie folii zabezpieczającej

Następnie możemy przystąpić do przygotowania ścian. Tynk cementowo-wapienny doskonale sprawdza się na podłożach takich jak mury z cegieł i pustaków ceramicznych, silikatowych, bloczków z betonu komórkowego, ścianach i stropach betonowych, elementów prefabrykowanych oraz na starych, nie zwietrzałych tynkach cementowo-wapiennych. Podłoże powinno być mocne i równe, oczyszczone z kurzu oraz brudu. W celu zwiększenia przyczepności obrzutki stosuje się również zraszanie ściany wodą. Podłoża o zmniejszonej przyczepności należy zagruntować preparatem gruntującym MAJSTERGRUNT UNIWERSALNY.

W pierwszym etapie prac tynkarskich wykonujemy równomiernie na całej powierzchni obrzutkę cementową. Uzyskana powierzchnia ma być mocno porowata co zwiększy przyczepność właściwej warstwy tynku. Czas wysychania obrzutki wynosi około 48h.

Pozostaje jeszcze zabezpieczenie naroży przy połączeniach ścian, a także krawędzi przy otworach okiennych i drzwiowych. Miejsca te zabezpieczamy przed uszkodzeniami mechanicznymi, osadzając narożnikowe profile tynkarskie. W przypadku tynków cementowo-wapiennych nie należy używać profili z metali lekkich ani gipsu do osadzania profili. Zaleca się użycie profili stalowych ocynkowanych i zaprawy montażowej szybkowiążącej. Profile należy mocować punktowo, w odstępach ok. 50 cm. W miejscach narażonych na pękanie, występujących zwykle na styku różnych materiałów podłoża, należy wtopić w zaprawę siatkę tynkarską.

Kolejnym etapem jest nakładanie tynku. Zalecana grubość wynosi od 6 do 15mm i jej grubość uzależniamy od nierówności ścian.

Po narzuceniu tynku, nadmiar materiału ściągamy łatą H, uzupełniając przy tym występujące braki.

Ostatecznie wyrównujemy tynk kontrolując przy tym poziomicą uzyskane powierzchnię tynku. Kolejny dzień prac rozpoczynamy od usunięcia nadmiaru wyschniętego już tynku z użyciem łaty trapezowej.

Pozostało nam już zacieranie tynków, które może odbywać się ręcznie lub maszynowo. W zależności od wymaganej gładkości powierzchni stosujemy pacę poliuretanową, styropianową lub zacieramy pacą z gąbką.